Jakiego języka używasz na co dzień?

Język, jakiego używamy, MA MOC. Słowa wibrują, niekoniecznie w metafizycznym rozumieniu. Wypowiedziane słowa/zdania/przekonania pobudzają w nas pewne reakcje fizjologiczne. Słowa powstają z emocji, ale też mogą je uwalniać, a także je budować. Na co dzień nie doceniamy tego, jak bardzo to, co mówimy wpływa na nasze samopoczucie psychiczne. Może czas to zmienić?

Tym razem przykłady z życia zawodowego moich Podopiecznych. Zobaczcie, co mówią:

💜 „To nie jest moja praca marzeń, odliczam dni, aż będę mogła ją zmienić” – dziewczyna zmagająca się ze wzdęciami (fizjologiczną funkcją gazu jest przepychanie dalej)

💜 „Wszystko mnie tam denerwuje, na nic nie mam wpływu, nic nie mogę zmienić” – mężczyzna z zespołem jelita nadwrażliwego – praca to dla niego niestrawny kęs powiązany z uczuciem bezsilności wobec niego

💜 „Wszystko muszę ja, zwalają na mnie każdą decyzję, ciągle dzwonią, a jak coś ustalam – i tak robią inaczej, jestem przeciążony” – mężczyzna z refluksem i dyspepsją

💜 „Za dużo, za dużo, za dużo! Czuję się, jakby ciągle wpychali mi coś w gardło, nie chcę tego, nie mam na to zgody” – dziewczyna z ciągłymi mdłościami

💜 „Kazali mi, a ja naprawdę nie mogłam tego przełknąć, tak strasznie się przejmowałam” – kobieta z przewlekłym zapaleniem przełyku

💜 „Ciągle czuję się głupsza i gorsza, mimo, że teoretycznie nie mam powodów”

💜 „Przytłacza mnie ta odpowiedzialność” – pan z ciągłymi bólami pleców i biegunkami

💜 „Muszę sama wszystkiego pilnować, nie umiem delegować zadań, za każdym razem, gdy zdeleguję, czuję lęk, że będzie źle wykonane… i w sumie to trochę samospełniająca się przepowiednia…” – właścicielka firmy z ogromnymi zaparciami

💜 „Siadam przy tym biurku z poniedziałku i przysięgam – tego jest TYLE, że nie wiem, za co się wziąć” – pan z zaparciami

💜 „Nie dadzą sobie rady beze mnie” – pan z podwyższonymi próbami wątrobowymi

💜 „Chcę dobrze, a wychodzi jak zwykle, ile bym nie analizowała, nie przewidywała – ciągle to samo” – kobieta z biegunkami i wzdęciami

💜 „A jest tam paru takich typów, których nie trawię, a największą alergię mam na szefa” – mężczyzna z ciężkością na żołądku, niestrawnością i silną alergią na pyłki i pleśnie.

To są właśnie nasze emocje, które towarzyszą nam na co dzień w pracy, a także nasze przekonania, które wychodzą czasem mimochodem, a czasem wręcz determinują nasze działania, opinie, a w rezultacie samopoczucie. Jeśli co dzień sytuacja i Twoje reakcje się powtarzają, wdrukowujesz sobie pewien schemat coraz mocniej i mocniej. Przekonujesz swój mózg, że to jest właśnie Twoja rzeczywistość. Czasem naprawdę taka jest, ale bez względu na to – i tak powtarzając sobie pewne rzeczy osadzasz się w tym. A mózg reaguje. I pojawiają się objawy, czasem nawet w tak banalnym schemacie, że aż zaskakujące… „A jest tam paru takich typów, których nie trawię, a największą alergię mam na szefa” – mężczyzna z ciężkością na żołądku, niestrawnością i silną alergią na pyłki i pleśnie. Heh… ;)

Jak Ty mówisz o swojej pracy? O tym, co Cię w niej spotyka? O tym, co Cię w niej boli? A jakie masz dolegliwości…?
Rozpoznajesz się w którymś z tych cytatów? A może nie tylko w cytatach, ale też w dolegliwościach?

naczyniapolaczone@wp.pl

Warning: Attempt to read property "term_id" on bool in /home/platne/serwer134972/public_html/naczyniapolaczone.pl/wp-content/plugins/responsive-menu/v4.0.0/inc/classes/class-rmp-menu.php on line 440